اشعار غمگین

بابازنگ انشاء شد عزیزان دفتر خود وا کنید ساعتی را با معلم صحبت از بابا کنیدصحبت خود را معلم با خدا آغاز کردکهنه زخمی از میان زخمها سر باز کردساعتی رفت و تمام بچه ها انشا ء بدستهر کسی پیش آمد ودفتر نشان داد و نشستناگهان چشم معلم بر سعید افتا د و گفتگوش ما باید صدای دلنوازت را شنفتدفتر خود را نیاوردی عزیزم پیش مانازنین حرفی بزن اینگونه غمگینی چرا؟سر به زیر و چشم نم آهسته پیش آمد سعیداز غم هجران بابا زیر لب آهی کشیددفتر اندوه و غم یکبار دیگر باز شدقصه ی غمگین بابا اینجنین آغاز شدبچه ها بابای من در...

برده دارکودکی شش ساله از مادر سوالی میکند غصه ها در سینه دارد ، عقده خالی میکندمادر ای آرام جان ، آرامش جانم کجاست؟روشنائی بخش دل ، شمع فروزانم کجاست؟صبح زود از خانه بیرون رفتنش از بَهر چیست؟یا همین امشب، چرا بابای من در خانه نیست؟پینه های دست بابا را تماشا کرده ای؟مرهمی بر زخم احساسش، مهیّا کرده ای؟آنچه را در سینه پنهان کرده ای با من بگو تا کنم صورت، به اشک دیدگانم شستشومادرم با من بگو از سرخی چشم پدرآنزمانکه میشود ، آغشته با خون جگرای که از جور زمان آتش گرفتی سوختیبا تبسّم، گریه کردن را به من...

برده دار کودکی شش ساله از مادر سوالی میکند غصه ها در سینه دارد ، عقده خالی میکند مادر ای آرام جان ، آرامش جانم کجاست؟ روشنائی بخش دل ، شمع فروزانم کجاست؟ صبح زود از خانه بیرون رفتنش از بَهر چیست؟ یا همین امشب، چرا بابای من در خانه نیست؟ پینه های دست بابا را تماشا کرده ای؟ مرهمی بر زخم احساسش، مهیّا کرده ای؟ آنچه را در سینه پنهان کرده ای با من بگو تا کنم صورت، به اشک دیدگانم شستشو مادرم با من بگو از سرخی چشم پدر آنزمانکه میشود ، آغشته با خون جگر ای که از جور زمان آتش گرفتی سوختی با تبسّم، گریه کردن را به من آموختی گفتگو کن از کسی که زندگی زندان اوست آنکسی که غصّه تا روز ابد، مهمان اوست تا نگاه...

رفتگر زنگ انشا بود و هر کس از کسی چیزی نوشت این یکی از دل نوشت و آن یکی از سرنوشت در دبستان ادب وقتی هنر پا میگرفت کودک نو پای دل از دست بابا میگرفت صحبت از بابا شد و از مهربانیهای او آنکه با آب جبین عمریست میگیرد وضو کودکی از پیشه ی بابای خود شعری سرود آفرینبر این هنرمند و بر آن بابا درود دفتر فهم و ادب با نام خالق باز شد قصه ی شیرین بابا اینچنین آغاز شد بچه ها بابای من در کوچه و پس کوچه ها درس همت میدهد بی منت...